ผู้เขียน หัวข้อ: 014 - เหตุทำให้เกิดความกลัวป่าเปลี่ยว - พระพุทธศาสนาจากพระโอษฐ์  (อ่าน 204 ครั้ง)

นายเสรี ลพยิ้ม

  • Administrator
  • คนของประชาชน
  • *****
  • กระทู้: 1219
  • Karma: +0/-0
    • ดูรายละเอียด
014 เหตุทำให้เกิดความกลัวป่าเปลี่ยว - พระพุทธศาสนาจากพระโอษฐ์

ปัญหา เพราะเหตุใดผู้บำเพ็ญเพียรทางจิตใจบางท่าน เมื่อเข้าไปอยู่ในป่าเปลี่ยว
จึงเกิดความหวาดกลัว แต่บางท่านก็ไม่หวาดกลัว ?

พุทธดำรัสตอบ “.....ดูก่อนพราหมณ์ สมณะหรือพราหมณ์เหล่าใดเหล่าหนึ่ง
มีกายกรรม ไม่บริสุทธิ์.... มีวจีกรรมไม่บริสุทธิ์..... มีมโนกรรมไม่บริสุทธิ์.....
มีอาชีวะไม่บริสุทธิ์.....มีความอยากได้ มีราคะกล้าในกามทั้งหลาย....
มีจิตพยาบาท มีความดำริในใจชั่ว...
.
อันถีนมิทธะกลุ้มรุมแล้ว.... ฟุ้งซ่าน มีจิตไม่สงบระงับ
มีความสงสัยเคลือบแคลง...ยกตนข่มผู้อื่น ... เป็นผู้หวาดหวั่น
มีชาติแห่งคนขลาด.... ปรารถนาลาภสักการะ และความสรรเสริญ....
เป็นผู้เกียจคร้าน มีความเพียรเลวทราม.... มีสติหลงลืม
ไม่มีสัมปชัญญะ... มีจิตไม่ตั้งมั่น มีจิตหมุนไปผิด.... มีปัญญาทราม
เป็นใบ้ย่อมเสพเสนาสนะ อันสงัดที่เป็นป่าและเป็นป่าเปลี่ยว
สมณพราหมณ์เหล่านั้นย่อมเกิดมีความกลัวและความขลาด
อันเป็นอกุศล เพราะโทษของตนคือ
ความเป็นผู้มีปัญญาทราม และเป็นคนบ้าใบ้เป็นเหตุ....ฯ”

ภยเภรวสูตร มู. ม. (๓๑-๔๔)
ตบ. ๑๒ : ๒๙-๓๕ ตท.๑๒ : ๒๖-๓๑
ตอ. MLS. I : ๒๒-๒๕

014 - เหตุทำให้เกิดความกลัวป่าเปลี่ยว - พระพุทธศาสนาจากพระโอษฐ์