ผู้เขียน หัวข้อ: อมตะวาทะพระพยอม - พระพยอม กัลยาโณ  (อ่าน 89 ครั้ง)

นายเสรี ลพยิ้ม

  • Administrator
  • คนของประชาชน
  • *****
  • กระทู้: 1219
  • Karma: +0/-0
    • ดูรายละเอียด
อมตะวาทะพระพยอม - พระพยอม กัลยาโณ
« เมื่อ: มิถุนายน 02, 2019, 09:58:24 AM »
อมตะวาทะพระพยอม - พระพยอม กัลยาโณ

วาทะพระพะยอม จากหนังสือ
เรื่อง "อมตะวาทะพระพยอม"


1. เดี๋ยวนี้ชอบเห็นโง่เป็นโก้ เดินอยู่บนรากฐานของความโง่ แต่สำคัญตัวว่าโก้ ว่าฉลาด
2. ปมเด่นเกิดมากเท่าไหร่ ถ้ามันไม่เป็นไปเพื่อการเสียสละ มันก็สร้างความหายนะมากขึ้นเท่านั้น
3. ความมืดในสีขาวอันตรายมากกว่าความมืดในสีดำ
4. ยอมลำบากเมื่อหนุ่ม ดีกว่ากลุ้มเมื่อแก่
5. ตายเสียในการต่อสู้ ยังดีกว่าคนพ่ายแพ้ตนเอง

6. การทำงานหนัก คือดอกไม้ของชีวิต
7. มนุษย์ต้องมีใจสูงอยู่เหนือความเกียจคร้าน อยู่เหนือความเบื่อหน่าย
    มนุษย์เดี๋ยวนี้มีพวกทำน้อย อยากได้มาก ไม่ทำเลยจะเอาทั้งหมด
8. เราอยากให้กระจกยิ้มแก่เรา เราก็ต้องยิ้มให้กระจก
9. อยู่ให้เขารัก จากให้เขาเสียดาย ตายให้เขาคิดถึง
10. คนที่ไม่ยอมให้อภัย อารมณ์จะบูดตอนเช้า อารมณ์จะเน่าตอนเพล
    อารมณ์จะเหม็นตอนค่ำ ฟึดฟัดฮึดฮัดอย่างกับเบนซินซูเปอร์

11. ยอมไม่เป็น เย็นไม่ได้
12. คนเราต้องฉิบหายวายวอด ก็เพราะติดศักดิ์ศรีแห่งตัวตู (เพียงให้ถอนคำพูดก็ไม่ยอมถอน)
13. ตัณหาทำให้เรา "ตาหัน" หันไปจากความงามและความรัก
14. ชีวิตคนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกเก่ง เลือกกล้าได้
15. เห็นภัยทำให้ไหวตัว ถ้าไม่เห็นภัยก็ไม่ไหวตัว คนเดี๋ยวนี้อยู่ในภาวะไม่ไหวตัว
     เพราะมองไม่เห็นภัยในความเห็นแก่ตัว

16. การอ่อนน้อมถ่อมตนช่วยลดความยโสโอหัง
17. ทำอะไรต้องทำแบบกัดติด และทำด้วยความประทับจิตประทับใจ
18. คนเราถ้าไม่ลำบากไม่ต่อสู้ สถานภาพความเป็นมนุษย์ก็ย่อมต่ำลง
19. ดินจะดีไม่ดีดูที่หญ้า คนจะโง่จะฉลาดดูที่คำพูด
20. อยู่ด้วยกันอย่าอวดดี ถ้าความดีมีอยู่จริง มันจะอวดตัวมันเอง

21. เสน่ห์ของเด็กอยู่ที่การเชื่อฟัง เสนียดของเด็กอยู่ที่ดื้อรั้นดันทุรัน
22. จงรักษาความถูกต้องมากกว่าความถูกใจ คนเดี๋ยวนี้มันจัญไร
      รักษาความถูกใจมากกว่าความถูกต้อง
23. กินข้าวเขาแล้วมาขี้ ทำความดีคุ้มค่าเขาแล้วหรือยัง
24. ตัณหานั้นที่จริงมันไม่ตัน มันกลวงมันพร่องอยู่ตลอดเวลา
25. โรคเอดส์มันเกิดจากอารมณ์เอดส์ก่อน

26. คนไม่มีธรรมะ พอไปมีอะไรเข้าก็เจ็บปวดกับสิ่งที่มี เพราะถูกมันกัดเอา
27. ศาสนาเป็นเรื่องลึกซึ้ง ให้ไอ้พวกทึ่มๆมารักษาจะอยู่ได้อย่างไร
28. ทำบุญทำกุศลแต่ละครั้งต้องตั้งใจซักฟอกจิตให้สะอาด
28. ร้อนใจไปนรก ดีใจไปสวรรค์ เย็นใจไปนิพพาน
29. คนดีฟังพระเทศน์มีแต่ดีใจ คนชั่วฟังทีไรเจ็บใจทุกที
30. เทียนยิ่งต่อยิ่งสว่าง บุญยิ่งแบ่งยิ่งผ่องใส แบ่งบุญยิ่งแบ่งยิ่งมีมาก

31. แมวจ้องดูหนูอยู่ หนูก็ไม่กล้าออกมา ความอยากถ้าเราจ้องดูมัน มันก็ไม่กล้ารบกวน
32. อาตมาเชื่อว่าสิ่งแวดล้อมไม่ดี การสั่งสอนศีลธรรมก็ไร้ผล
33. เดี๋ยวนี้คนติดคุกมากกว่าติดวัด วัดกำลังจะร้าง ตารางกำลังจะเจริญ
34. อะไรจะนำไปสู่ความชั่วเท่ากับความโง่ย่อมไม่มี
      อะไรจะนำไปสู่ความดีเท่ากับปัญญาหาไม่ได้
35. โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า ไม่โกรธดีกว่า จะได้ไม่บ้าไม่โง่

36. คนเราที่มีความเห็นผิด เพราะชอบใกล้ชิดกับความเสื่อม
37. ความเห็นแก่ตัวน่ากลัวที่สุด ทั้งๆที่จริงตัวไม่มี แต่ก็ยังเห็นแก่ตัว
38. ทรัพย์สมบัติในบ้านที่เราว่า "เป็นของเรา" มันเคยพูดกับเราว่า "ฉันเป็นของคุณ" บ้างไหม
      มีแต่เสียงกิเลสของเราสั่งเอาว่า "นั่นของตู นี่ของตู"
39. บุคคลที่เรียกว่าผู้ดี ผู้มีความรู้ ถ้าทำความชั่วแล้วชั่วมากที่สุด
40. ถ้าเราเอาเหล้ากับขี้ไปตั้งให้หมามันกิน หมามันเลือกกินขี้ เพราะยังมีกากวิตามินหลงอยู่บ้าง

41. ใช้พระเดชด้วยเมตตา ใช้พระคุณด้วยปัญญา
42. กิเลสมันแสนกล ถ้าเรารู้ไม่เท่าทัน เราจะเสียท่ามัน
43. แก่แล้วต้องทำดีไว้ให้ลูกทำถูกไว้ให้หลาน ไม่ทำสิ่งชั่วช้าสามานย์ให้ลูกหลานดูถูก
44. ขั้วของความชั่วอยู่ที่เห็นแก่ตัว ขั้วของความดีอยู่ที่เสียสละ
45. ค่าอาหาร ค่าภารกิจไม่เท่าไหร่ แต่ค่าเลี้ยงดูกิเลสนี้มันมาก

46. ธรรมะจะส่งผลให้คนได้สิ่งสูง 2 อย่างที่มนุษย์ชอบที่สุด คือ เก่งกับดี
47. ที่สุดของดอกไม้คือแห้งโรย ที่สุดของคนคือตาย หรืออยู่เหนือตาย
48. จากความไม่มีมามี แล้วไปสู่ความไม่มีเหมือนเดิม
49. เราเสียสละมากขึ้นเท่าไร ภูมิต้านทานความเห็นแก่ตัวก็มีมากขึ้นเท่านั้น
50. ใจคนติดขัดยิ่งกว่าทางรถติด ติดในรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัสร้อยรัด
      ต้องเศร้าสร้อยหงอยเหงาอยู่ร่ำไป

51. เสือกไสให้คนทำสงครามกัน มือที่สามคือ กิเลส
52. เรายอมแพ้คนเพื่อเอาชนะกิเลส ดีกว่ายอมแพ้กิเลสเพื่อเอาชนะคน
53. ศักดิ์ของมนุษย์อยู่ที่การเอาชนะกิเลสได้
54. เห็นอะไรไม่วิเศษเท่ากับเห็นกิเลสของตน
55. หยุดแล้วจึงถึงพระ ละแล้วจึงถึงธรรม

วาทะพระพะยอม จากหนังสือ
เรื่อง "อมตะวาทะพระพยอม"

อมตะวาทะพระพยอม - พระพยอม กัลยาโณ