ผู้เขียน หัวข้อ: ส่งพ่อไปอยู่ศูนย์ดูแลผู้ป่วย รู้สึกผิดในใจ จะเป็นบาปไหม - พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล  (อ่าน 429 ครั้ง)

นายเสรี ลพยิ้ม

  • Administrator
  • คนของประชาชน
  • *****
  • กระทู้: 1151
  • Karma: +0/-0
    • ดูรายละเอียด
ส่งพ่อไปอยู่ศูนย์ดูแลผู้ป่วย รู้สึกผิดในใจ จะเป็นบาปไหม - พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล

ปุจฉา-วิสัชนากับพระไพศาล วิสาโล
 
              วนันทร์สินี วงศ์วิเศษ ปุจฉา : กราบมนัสการท่านเจ้าค่ะ คุณพ่อป่วยเป็นอัลไซเมอร์มาประมาณ ๘ ปี เริ่มแรกท่านแค่หลงลืมเหมือนคนแก่ทั่วไป ช่วงแรกที่ท่านป่วย หนูก็ลาออกจากงานมาดูแลท่านเอง แล้วช่วงหลัง รู้สึกว่าท่านช่วยตัวเองไม่ค่อยได้แล้ว เพราะเคยอาบน้ำให้ท่าน แล้วท่านไม่รู้เรื่อง ศีรษะไปฟาดกับกำแพง ทำให้หัวแตก ก็เลยรู้สึกว่า คงเริ่มดูแลไม่ไหว บวกกับเงินที่เคยเก็บไว้ก็ค่อยๆ หมดไป เคยปรึกษาคุณหมอค่ะ ว่าจะทำไงดี

              คุณหมอแนะนำว่า ดีที่สุดคือลูกควรดูแลพ่อแม่เอง แต่ถ้าไม่มีทางเลือก ก็ส่งผู้ป่วยไปอยู่ศูนย์ดูแลคนป่วยและสูงอายุ เพราะเราต้องเริ่มทำงาน หาเงินมาให้พ่อ ดังนั้นก็เลยตัดสินใจพาพ่อไปอยู่ที่ศูนย์ แล้วไปเยี่ยมทุกอาทิตย์

              แต่มีความรู้สึกผิดอยู่ในใจตลอดเวลา พอคิดก็รู้สึกว่า ทำไมพ่อคนเดียว ดูแลไม่ได้ ตอนนี้คุณพ่อก็อยู่ระยะสุดท้ายคือไม่อยากเดิน และไม่กลืนอาหารแล้ว หนูอยากทราบว่า การนำคุณพ่อไปอยู่ศูนย์ดูแลผู้ป่วย บาปหรือไหม ขอคำแนะนำท่านด้วยค่ะ

              พระไพศาล วิสาโล วิสัชนา : คุณนำท่านไปศูนย์ดูแลผู้ป่วยด้วยความจำเป็น มิใช่เพราะต้องการผลักไสไล่ส่ง จะเป็นบาปได้อย่างไร จริงอยู่การดูแลท่านด้วยตนเองเป็นสิ่งที่ควร แต่หากคุณทำเช่นนั้นไม่ได้ ก็มิใช่ความผิดของคุณ และเมื่อสิ่งดีที่สุดสำหรับท่าน ยังเป็นไปไม่ได้ ก็ควรหาสิ่งที่ดีที่สุดรองลงมา หากการพาท่านไปศูนย์ดูแลผู้ป่วย เป็นสิ่งที่ดีที่สุดรองลงมาจากการดูแลท่านด้วยตนเอง คุณก็ควรยอมรับว่านั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดที่คุณทำได้ตอนนี้

              ในอนาคตหากคุณมีกำลัง สามารถดูแลท่านด้วยตนเอง จึงค่อยนำท่านกลับมาดูแลที่บ้าน ระหว่างนี้คุณควรหมั่นเยี่ยมเยียนท่าน และให้เวลาแก่ท่านเท่าที่จะทำได้
ทำอย่างไรให้จิตมีความเมตตาต่อคนที่ทำร้ายเบียดเบียนเรา

              ปุจฉา : กราบนมัสการพระอาจารย์ค่ะ ขอเรียนถามว่า ถ้าเราถูกเบียดเบียนด้วยกาย วาจา จากบุคคลที่อยู่รอบข้าง แล้วเราไม่สามารถเจริญเมตตาต่อเขาได้ เนื่องจากจิตไม่มีความเมตตาเขาเลย พิจารณาอย่างไรจิตจึงจะมีความเมตตาต่อเขา และถ้าเราไม่มีเมตตาต่อเขา แต่เราไปเจริญอุเบกขาแทน จะได้ไหมคะ
              พระไพศาล วิสาโล วิสัชนา : ลองพิจารณาถึงความดีของเขาที่เคยทำกับคุณไว้ หรือความดีที่เขาได้กระทำกับคนอื่น เพราะคนทุกคนล้วนมีความดีด้วยกันทั้งนั้น แม้แต่ผู้ร้ายหรือฆาตกรก็ตาม ปกติเมื่อถูกใครรังแกหรือเบียดเบียน เรามักจะเห็นแต่ความไม่ดีของเขา ทำให้เกลียดเขามากขึ้น แต่เมื่อเห็นความดีของเขา ก็จะเกลียดเขาน้อยลง รู้สึกดีกับเขามากขึ้น

              ขณะเดียวกันก็ลองมองให้เห็นความทุกข์ของเขา ไม่ว่าทุกข์ที่เคยเกิดขึ้นกับเขา ทุกข์ที่กำลังเกิดกับเขา และทุกข์ที่จะเกิดขึ้นกับเขาในอนาคต (อันเป็นผลจากการกระทำของเขา) ยิ่งเห็นความทุกข์ของเขามากเท่าใด ก็จะเห็นใจเขาหรือสงสารเขามากเท่านั้น ความรู้สึกดังกล่าวคือกรุณา ซึ่งช่วยให้เกลียดเขาน้อยลง
              สายด่วนให้คำปรึกษาทางจิตใจผู้ป่วยระยะสุดท้าย "เตรียมตัวก่อนสู่วาระสุดท้ายของชีวิต จะทำอย่างไรดี" ปรึกษาได้ที่ โทร.๐๘-๖๐๐๒-๒๓๐๒


ที่มา    คมชัดลึกออนไลน์  วันที่ 14-11-2557
http://www.komchadluek.net/detail/20141114/195904.html